Drama - หน้า 51

จินวูซอง นักล่าระดับ E ผู้โด่งดังในฐานะนักล่าที่อ่อนแอที่สุดในบรรดามวลมนุษยชาติ ความพยายามในการบุกโจมตีของเขานั้นเท่ากับการพยายามไม่ให้ถูกฆ่า โชคร้ายที่ระหว่างค่ารักษาพยาบาลของแม่ ค่าเล่าเรียนของน้องสาว และโอกาสการงานของเขาเองที่น้อยนิด เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเอาชีวิตเข้าเสี่ยงต่อไป ดังนั้นเมื่อมีโอกาสได้รับเงินรางวัลก้อนโต เขาจึงคว้ามันไว้ เพียงเพื่อเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตที่มีพลังเหนือกว่าทุกสิ่งที่เขาเคยพบเห็น! เมื่อหัวหน้าปาร์ตี้ขาดแขนข้างหนึ่งและฮีลเลอร์เพียงคนเดียวกำลังสั่นเทา จินวูจะหาทางออกให้พวกเขาได้อย่างไร?

ที่ราบภาคกลางล่มสลายลงจากการรุกรานของแดนปีศาจ ซาบิกัง นักศิลปะการต่อสู้ ถูกลากเข้าไปสู่โลกนรกนั้นในที่สุด หลังจากรอดพ้นจากความตายและเผชิญความโหดร้ายในนรก เขาก็ตื่นขึ้นมาสิบปีก่อนที่การรุกรานจะเริ่มต้นขึ้น

เมื่อถูกเรียกไปยังอีกโลกหนึ่งและอาศัยอยู่ในฐานะผู้รักษาธรรมดาๆ ซิโด้เริ่มรับรู้ถึงเสียงของเหล่าทวยเทพผ่านโชคชะตาที่พลิกผันอย่างโชคดี ปรากฎว่าเหล่าทวยเทพกำลังมีส่วนร่วมในเกมที่ยืดเยื้อกับมนุษยชาติ!

Tu Ye ตัวเอกได้ ย้ายข้ามมิติมายังยุคโบราณ โดยไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งในตอนแรกเขาพยายามทำให้ตัวเองตายเพื่อกลับไปยังยุคปัจจุบัน แต่ด้วยความบังเอิญ เขากลับกลายเป็นผู้วางรากฐานให้กับราชวงศ์ Qian ที่เคยล่มสลายจนกลายเป็นอาณาจักรครั้งแรกในยุคใหม่ เรื่องราวของเขาที่ตั้งใจจะทำลายอาณาจักร กลับพลิกเป็นการสร้างประเทศให้เข้มแข็งอย่างไม่น่าเชื่อ

เรื่องย่อ Absolute Domination “ข้าจะพิชิตเจียงหูแห่งนี้!” บุตรชายลึกลับของพ่อค้าผลไม้ได้กล่าว ซ้ายดาบราชัน ขวาดาบโลกันตร์นรก ชายหนุ่มจอมเจ้าเล่ห์เพอุบาย ที่ไม่มีใครคาดเดาได้ว่าเขากำลังคิดสิ่งใดอยู่ การเดินทางอันรื่นรมย์ของชายหนุ่มวัยยี่สิบปี ‘จ็อก อีกอน’ ผู้ใฝ่ฝันที่จะครองยุทธภพเริ่มต้นขึ้นแล้ว!

Hua Qingyuan เสียชีวิตเพราะทำงานหนักในตาราง “996” (9 โมงเช้า–3 ทุ่ม) แต่กลับฟื้นขึ้นมาในโลกเพาะปลูกอมตะ (Immortal Cultivation) และกลายเป็นศิษย์ของสำนักดาบ Qingyun เพื่อไม่ให้ประสบชะตากรรมเดิมอีก เขาจึงตั้งกฎว่า จะฝึกและทำงานแค่วันละ 8 ชั่วโมงเท่านั้น หลังเวลานั้นจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเพาะฝึกใดๆ ถึงแม้จะดูเหมือนไม่ตั้งใจฝึก เขามีฝีมือการใช้ดาบที่ยอดเยี่ยมจนกลายเป็นผู้มีพลังเกินระดับปกติ ซึ่งบ่อยครั้งถูกดึงเข้ามาพัวพันกับโครงเรื่อง เช่น การโจมตีจากสำนักอธรรม หรือการท้าทายจากศิษย์ต่างสำนัก แต่เขายืนหยัดตามกฏของตนเสมอว่า: “อย่ารบกวนฉันจนกว่าจะถึงเวลาเลิกงาน!”