Drama - หน้า 14

เรื่องราวนั้นเริ่มขึ้นเมื่อ Keitarou ผู้เป็นลูกชายเพียงคนเดียวของ Keiichi ได้ย้ายจากโตเกียวมายังฮินามิซาว่า แล้วเริ่มต้นการใช้ชีวิตที่สนุกสนานที่นั่น แถมยังได้เจอกับนักเรียนร่วมชั้นที่เป็นลูกของเพื่อน Keiichi ด้วย อยู่มาวันหนึ่ง Keitarou ก็ได้พบกับ Inori ที่เป็นเด็กสาวดูน่าพิศวง จนเขารู้สึกสงสัยเคลือบแคลงในท่าทีของเธอ แล้วยังมีเด็กสาวปริศนานามว่า Kururu เข้ามายุ่งเกี่ยวกับ Keitarou อีก…

祁朝月 (ฉีเฉาเยวี่ย) ถูกอีกฝ่ายจับไต๋ได้ว่าเธอกำลังซ่อน “ตัวตนปลอม” ไว้ และเงื่อนไขเดียวที่จะปิดเรื่องนี้คือ—เธอต้องทำตาม “คำขอเล็ก ๆ 7 ข้อ” ที่อีกฝ่ายยื่นมาให้ จากความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยการต่อรองและความไม่ถูกชะตา กลับค่อย ๆ กลายเป็นเกมที่อันตรายกว่าเดิม เพราะยิ่งทำตาม เธอกลับยิ่งหวั่นไหว…ทั้งที่รู้ว่าคนตรงหน้าเป็น “คนที่ไม่ควรเข้าใกล้ที่สุด”

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเมื่อ “หลินเว่ย” (ตัวเอก) ได้ทะลุมิติเข้าไปอยู่ในโลกของนิยายแนว Omegaverse โดยเธอไม่ได้เป็นนางเอก แต่กลับได้รับบทเป็นเพียงตัวประกอบที่ตามบทเดิมจะต้องมีจุดจบที่น่าอนาถ ในโลกใบใหม่นี้ เธอพยายามอย่างยิ่งที่จะหลีกเลี่ยงพล็อตเรื่องหลักและอยู่ให้ห่างจาก “นางเอกต้นฉบับ” ผู้แสนสวย อ่อนหวาน และเพียบพร้อมราวกับ “แสงจันทร์ขาว” (White Moonlight) เพื่อรักษาชีวิตรอดของตัวเอง แต่ทว่า… เหตุการณ์กลับกลับตาลปัตร เมื่อนางเอกที่ควรจะอ่อนโยนคนนั้น กลับแสดงด้านที่มืดมัวและเจ้าเล่ห์ (Black Belly) ออกมา แถมยังดูเหมือนจะ “หมกมุ่น” และจ้องจะทำพันธะกับหลินเว่ยอยู่ตลอดเวลา แทนที่จะไปสนใจพระเอกตามเนื้อเรื่องเดิม!

ชิมิซุ คาเอเดะ (清水楓) ครูใหม่ที่ “แทบไม่มีประสบการณ์ความรัก” แต่ดันพลาดพูดอะไรบางอย่างจนเกิดความเข้าใจผิด ทำให้มีนักเรียน (และบรรยากาศความสัมพันธ์ในโรงเรียน) เข้ามาขอคำปรึกษาเรื่องรักไม่ขาดสาย จนกลายเป็นเรื่องรักที่ทั้ง “ใสๆ แต่ก็ชวนรู้สึกระแวง/อันตรายนิดๆ” เพราะโรงเรียนนี้เต็มไปด้วยความสัมพันธ์ลับและแรงจูงใจของคนหลายฝ่าย

เรื่องย่อ : Team leader stand up straight – ในสายตาคนนอก เธอคือหัวหน้าสาวมือหนึ่ง เอซของทุกงาน แต่ในสายตาลูกทีม เธอคือเจ้านายสุดโหดที่ใคร ๆ ก็หวาดผวาในทุกเช้า จนกระทั่งวันหนึ่ง… ชีอูลืมมือถือทิ้งไว้ในห้องน้ำ และบังเอิญเห็นภาพลับที่ไม่ควรเห็นของหัวหน้าสาวเข้าเต็มตา คำพูดเยาะเย้ยหลุดออกมาในเสี้ยววินาที โดยไม่รู้เลยว่ามันจะเปลี่ยนความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไปตลอดกาล…