Manga - หน้า 71

เรื่องราวรักเสี่ยงคุกของพนักงานบริษัทสาว “เรียวกะ อายาเสะ” กับ สาวน้อยเด็กประถม “โคฮารุจัง”

อ่านมังงะ Jujutsu Kaisen มหาเวทย์ผนึกมาร เรื่องย่อ: อิตาโดริ ยูจิ นักเรียนมัธยมปลายที่มีสมรรถภาพร่างกายสูงแต่เลี่ยงกีฬามาอยู่กลุ่มเหนือธรรมชาติ ก่อนปู่ตายได้ฝากให้เขาคิดถึงการช่วยผู้อื่นและตายอย่างเหมาะสม เขาได้มาพัวพันกับ “วัตถุต้องสาป” ที่ทำให้สัตว์ประหลาดปรากฏตัว ยูจิ และกลืนนิ้วต้องสาปเข้าไปเพื่อช่วยพวกรุ่นพี่ ถึงพลังคำสาปของนิ้วเทพอสูร เรียวเมน สุคุนะ จะมีพลังรุนแรง แต่กลับไม่สามารถควบคุมร่างเขาได้ ทำให้กลุ่มสมาคมไสยเวทตั้งใจให้เขารวบรวมนิ้วต้องคำสาปของเทพอสูรทั้งหมดรวม 20 นิ้ว (มี 4 แขน) แล้วค่อยกำจัด ยูจิ ในภายหลัง ซึ่งเขายอมรับข้อเสนอนั้นเพื่อช่วยเหลือผู้คนที่อาจเดือดร้อนกับคำสาปเหล่านี้ และเข้าเรียนในโรงเรียนไสยเวทที่โตเกียว มีเพื่อนในชั้นปี 1 อีกสองคน คือ เมกุมิ และ โนบาระ

อยู่ๆ เธอก็มาขอ…ให้ช่วยมีอะไรด้วยซะงั้น!? “ขอร้องละค่ะ! ช่วยยอมรับความบริสุทธิ์ของฉันไปทีเถอะ!” ‘ฮิราคาวา อาซาฮิ’ นักเรียนมัธยมปลาย แค่หยุดเรียนเพราะเป็นหวัดแท้ๆ… แต่พอตื่นขึ้นมาตอนบ่ายแก่ๆ ค่านิยมเรื่องความรักนวลสงวนตัวของโลกนี้กลับพลิกกลับตาลปัตรซะงั้น!? แม้จะสับสนกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหัน แต่เขาก็ยังคงใช้ชีวิตในโรงเรียนตามปกติ ทว่าในเย็นวันหนึ่งหลังเลิกเรียน เขากลับบังเอิญไปเห็น ‘โซโตงาฮามะ ริริอะ’ สาวสวยตัวท็อปของห้อง กำลังสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเองอยู่ในห้องเรียน! วันต่อมา อาซาฮิถูกริริอะลากเข้าไปในห้องพยาบาลเพื่อคาดคั้นเรื่องเมื่อวาน แม้เขาจะรีบโกหกไปเพื่อเอาตัวรอดแต่ก็โดนจับไต๋ได้ทันควัน ทันใดนั้นริริอะก็ยอมรับเรื่องที่ทำเมื่อวานอย่างแมนๆ แถมยังเอ่ยปากขอร้องเขาว่า “ขอแค่ครั้งเดียวก็ยังดี ช่วยมีอะไรกับฉันหน่อยเถอะ!” …แล้วเรื่องราวหลังจากนี้จะเป็นอย่างไรต่อไปกันแน่…!?

เด็กชายซากุไดระ เคสึเกะที่กำลังจะเป็นนักเรียนมัธยมปลายตั้งแต่ฤดูใบไม้ผลิ ถูกอัญเชิญไปยังต่างโลกอย่างกะทันหันในวันหนึ่ง และถูกบอกให้ปราบจอมมาร ในฐานะผู้กล้า แต่จินกิ [อาวุธศักดิ์สิทธิ์] ที่เขาได้รับคือ กระเป๋านักเรียน ไปโรงเรียนมัธยมปลายธรรมดาๆ ไม่มีอะไรพิเศษเลย…!? หลังจากนั้นทันที ถูกติดป้ายว่าเป็นผู้กล้าไร้ประโยชน์ เคสึเกะถูกราชินีผู้อัญเชิญพวกเขา ทิ้งไปยังดันเจี้ยนยากที่สุด ที่เต็มไปด้วยมอนสเตอร์ทรงพลัง เคสึเกะที่คิดว่าต้องตายไปแล้ว──แต่อาวุธที่ใครๆ ว่าห่วยนั่น…