Shounen - หน้า 19

หลังจากที่ Sirone ถูกทิ้งในคอกม้า ครอบครัวนักล่าก็พบมันและเติบโตมาในบ้านที่เต็มไปด้วยความรัก แม้จะมีความยากลำบากในชีวิตชาวนา แต่เขาก็สามารถเรียนรู้วิธีอ่านหนังสือตั้งแต่อายุยังน้อยและหมกมุ่นอยู่กับหนังสือ โดยเฉพาะหนังสือเกี่ยวกับประวัติศาสตร์เวทมนตร์ อยู่มาวันหนึ่งเขาได้พบกับนักเวทย์ที่ไม่น่าเป็นไปได้และได้เรียนรู้วิธีเข้าสู่ “โซนวิญญาณ” ซึ่งเป็นก้าวแรกในการเรียนรู้วิธีใช้เวทมนตร์ แม้ว่าพวกเขาจะบอกว่ามีเพียงขุนนางเท่านั้นที่สามารถเป็นนักเวทย์ได้ แต่ Sirone จะสามารถพิสูจน์ศักยภาพอันไม่มีที่สิ้นสุดของเขาได้หรือไม่?

หลายทศวรรษก่อน ประตูสู่มิติอันลึกลับและอันตรายที่รู้จักกันในชื่อ มาโตะ หรือ “เมืองปีศาจ” ได้ปรากฏขึ้นทั่วญี่ปุ่น ผู้ที่ได้ลิ้มรส “ลูกพีช” ที่เติบโตอยู่ที่นั่นจะได้รับความสามารถพิเศษเฉพาะตัวแต่เฉพาะผู้หญิงเท่านั้นเมื่อ ยูกิ วาคุระ

“ท่านซู ข้าต้องโทษตัวเอง เวลาของท่านใกล้จะหมดแล้ว แต่ข้าก็ไม่สามารถช่วยให้ท่านฝ่าฟันไปได้” “อย่ากังวล ฉันจะไม่ตาย” “เป็นความผิดของข้าทั้งหมด ข้าควรจะมียาสร้างรากฐานให้ท่านมากกว่านี้ ท่านคงไม่ได้…” ความภาคภูมิใจของนิกายคุกเข่าลงบนพื้น ร้องเสียงดัง ซู่ฟานมองศิษย์อาวุโสของเขาและรู้ว่าไม่มีวิธีอื่นที่จะปลอบใจเขาได้ ดังนั้นเขาจึงหยิบยาสร้างรากฐานออกมาและกลืนมันลงไป ในทันใดนั้น โลกโดยรอบก็เต็มไปด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ห้าสี

อ่านมังงะเรื่อง Legend of the Tang Clan เรื่องย่อ ถังมู่จิน แพทย์หนุ่มจากคลินิกตระกูลถังในเสฉวน มีความฝันประหลาด… …ฝันหนึ่งที่ทำให้เขาได้กลายเป็นช่างตีเหล็กในตำนานชื่อโอวเย่จื่อ และได้ขึ้นสู่สวรรค์

หลังจากการต่อสู้กับยักษ์ใหญ่เพื่อชะตากรรมของโลก Ronan ได้รับชัยชนะในฐานะชายคนสุดท้ายที่ยืนหยัดในกองทัพจักรวรรดิ ในขณะที่เขาคร่ำครวญถึงชัยชนะอันว่างเปล่านี้ร่วมกับผู้บัญชาการที่กำลังจะตายของเขา

ตัวละครที่มีความยากสุดขีดและแสดงได้แย่ที่สุด แบค ยูซอล ถูกมองว่าเป็นพวกขี้แพ้ในเกมเพราะเขาไม่สามารถใช้เวทมนตร์ในโลกแห่งจินตนาการที่ทุกคนสามารถใช้ได้ อย่างไรก็ตาม… [เนื่องจากตอนจบที่ผิดพลาด โลกอีเธอร์ 90% จึงถูกทำลาย] [โปรดไปถึง ‘ตอนจบที่แท้จริง’] ทันใดนั้น คำพูดเหล่านั้นก็ก้องอยู่ในใจของฉัน ก่อนที่ฉันจะถูกส่งไปยังโลกอีเธอร์

เอเลียส ไป่ หัวหน้าหน่วยรบแห่งเทพ เคยเป็นผู้ปลุกพลังที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก จนกระทั่งการทรยศหักหลังอันโหดร้ายพรากชีวิตหน่วยของเขาไปทั้งหมด เขาตายอย่างอนาถในฐานะหมากตัวหนึ่งของชนชั้นปกครอง